Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

μίμηση..

η έμφυτη τάση των ανθρώπων να κάνουν ό,τι κάνουν και οι συνάνθρωποί τους..έτσι μιας και ήμουν στο μεταίχμιο , διαβάζοντας μερικά blog πήρα το κουράγιο να γράψω στο δικό μου(κάτι που ποθώ εδώ και περίπου μία βδομάδα)..φυσικά για άλλη μία φορά ο τίτλος της ανάρτησης δεν έχει καμία νοηματική σχέση με το περιεχόμενο της ανάρτησης αλλά δεν πειράζει..δεν με νοιάζει κιόλας..

είμαι πτώμα..σήμερα ξεπέρασα τα όρια μου..ξύπνησα στις 3.30 .. διάβαζα μέχρι τις 7.10 ..πήγα σε αυτό το κτίριο που χαρακτηρίζεται σχολείο..πρόσεξα όσο μπορούσα , διαφορετικά την υπόλοιπη ώρα έκανα μαρτύριο το έργο των καθηγητών..γύρισα σπίτι , φευγαλέο φαγητό και διάβασμα..μετά 4 φροντιστήρια καπάκι..αποτέλεσμα : βγαίνοντας από το τελευταίο μάθημα να νιώθω μια έλξη προς το έδαφος..τα πόδια μου δεν ήξερα αν ήταν στη θέση τους..το μυαλό μου πονούσε..όλο το σώμα μου επίσης..το στομάχι ήταν στην πρώτη γραμμή εκτεθειμένο στις χημικές αντιδράσεις της καφεϊνης..μαρτύριο..

μετά από αυτά είναι φυσικό να θέλω να γίνω υπουργός παιδείας..δεν είναι μέλλον αυτό..(άσχετα που με βλέπω χωρίς παιδιά στο μέλλον)..

αυτές τις μέρες έχουν γίνει πολλά ασήμαντα πράγματα..ανούσιο να βρίζω τη ζωή μου..ξέρω είναι πουτάνα πώς να το κάνουμε..βέβαια και εγώ συνεχίζω να την πληρώνω για συνουσία..(τί κάνω....)..γενικά τα πάντα πάνε προς το χειρότερο..δεν ξέρω σε τι να πρωτοαναφερθώ..ξέρω..ασήμαντα και απλά για εσάς πράγματα..είμαι παιδί ακόμα που ζει στον πλαστικό κόσμο του..εντάξει..

παιδί..(εδώ έχουμε συνεκτικότητα..συμπληρωματική σχέση αν δεν κάνω λάθος)..είμαι παιδί ακόμα..η ρουτίνα με γυρνάει στην παιδική μου πλευρά...ΖΩΓΡΑΦΙΣΑ..και φυσικά με το "ζωγράφισα" δεν εννοώ την αλαζονική φράση της νεολαίας..(μέσα σε αυτήν εντάσσομαι αλλά τέσπα)..εννοώ ότι ζωγράφισα με ξυλομπογιές μετά από αρκετά χρόνια..3 ζωγραφιές..η τρίτη δεν ξέρω αν θεωρείται ζωγραφιά..σας αφήνω να το κρίνετε..ζωγράφισα ένα λιβάδι , με ένα δέντρο , έναν ήλιο .. η δεύτερη είχε ένα ποτάμι , με καλαμιές γύρω,θάμνο , σκαντζόχοιρο , χελώνα..η τρίτη......είχε ένα ανδρικό μόριο να εκσπερματώνει σε έναν πρωκτό..αυτό το σχεδίασα καθώς συγχίστηκα με τη στάση ενός καθηγητή (διδάσκει μάθημα γενικής παιδείας), ο οποίος δε μας επέτρεψε να διαβάσουμε για το διαγώνισμα κατεύθυνσης τετραμήνου..μάλλον έχει ξεχάσει πώς ήταν όταν έτρεμε από άγχος(λογικά) και διάβαζε χαράματα..τί να πεις..

άμα δε σε καταλαβαίνουν οι καθηγητές απορώ ποιός θα σε καταλάβει..απορώ..απορώ..από πού θα βοηθηθείς και θα αντικρίσεις στάση επιείκιας..Θεέ μου βοήθα με..

τελικά(ίσως πρώτη φορά)στις τόσες σειρές δεν έβρισα τόσο τη ζωή μου και την ανικανότητα μου να την κάνω καλύτερη..όμορφο αυτό :)

να έχετε ένα καλό ξημέρωμα..